بهاریه
خداوندا تئاتر ما را زندهتر کن!
باور ميکنيد که دوباره شوقي کودکانه براي بهار به سراغم آمده؟! نميدانم بوي عيد بار ديگر دگرگونم کرده؟ ميخواهم بر سفره هفت سين بنشينم و آرزوهايم را زير لب نجوا کنم. راستش را بخواهيد آرزهايم آن قدر زيادند که بهتر است از امروز پاي سفره بنشينم و دعا را شروع کنم! عيدي نميخواهم و اسکناس تانخورده سال پيش را از لاي قرآن مجيد برميدارم. نگران نيستم و به رقص سرخ ماهي توي تنگ بلور دلخوشم که به ما نويد سالي بهتر ميدهد. اگر نويد او را باور کنيم دوستان من، سال خوشي براي همه خواهد بود چرا که بيشتر آرزوهايم براي سربلندي تئاتر و بالندگي بيش از پيش آن است. تئاتر بالنده شود، شما ميباليد. تئاتر سرافراز شود، شما سربلنديد. آرزويي جز سربلندي خودم و دوستانم را که شما باشيد ندارم؛ اما رههاي رسيدن به سربلندي را به حدي متعدد ميدانم که بايد دانه به دانه بشمارمشان و از خدا بخواهم اين بار ـ اگر شد فقط همين بار ـ همه آرزوهايم را برآورده کند. فکر ميکنم تئاترمان در سالي که گذشت، خوش درخشيد و گوي سقبت را از هنرهاي ديگر ربود. خداوندا تئاترمان را زندهتر کن! اگر تک تک آرزوهاي بلند بالاي اين بنده کمترين اجابت نميشود، همين آرزويم را اجابت کن و باقي امور را به دستهاي توانا و عاشق همکارانم بسپار. انشاءالله که سرافکنده نخواهيم بود.
حسين پارسايي
+ نوشته شده در جمعه سی ام اسفند ۱۳۸۷ ساعت 22:22 توسط حسن.حامد
|
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
